16-06-07

ik zal het kort moeten houden

Eindelijk aan allen een big HELLO from the mountains. Al heb ik vandaag 1 grote les geleerd: in het afdalen van een steile berg moet je 1- al je zintuigen op hypergevoeligheid zetten, 2- er geen race van willen maken (voor wie, voor wat) en 3- geen shortcuts gebruiken om sneller beneden te zijn, zeker niet als het losliggende rotskiezel is.

Ik was vandaag op het einde van de 5°dag even niet bij de klas en hops, daar schoof mijn voet onderuit en met volle gewicht op mijn rechterelleboog. Aan het bloed te zien nogal indrukwekkend, maar snel met wat desinfecterende doekjes zo goed als mogelijk uitgekuisd en verbonden met een zakdoek.

De indrukwekkende klim van 4 uur naar de col de Monhoa op 1021 meter met als bekroning een 360° panorama om u tegen te zeggen met in het westen de oceaan waar ik 5 dagen geleden startte en in het oosten de besneeuwde bergtoppen van de Centrale Pyreneeën, wel 100 km hier vandaan. Denk daar in stereo een overweldigende stilte bij en een 20 tal gieren die rond de top cirkelen en je kan je inbeelden dat dit geluk is.

Nog geen 10 minuten later leer ik dat geluk en noodlot om de hoek loert en dat de prijs van mijn onbesuisdheid te hoog is. Het gaf me dan ook even een krop in de keel als ik uren later vrouwlief kan bereiken met het bericht dat ik het ziekenhuis in St. Jean Pied de Port heb verlaten met een aantal hechtingen over een 3 cm snee in mijn arm.

Tomorrow is another day; ik leef volop in wat hier en nu gebeurt, maar opgeven staat voorlopig niet in mijn woordenboek.

Jammer dat ik jullie niet veelvuldiger berichtjes kan laten, ook nu moet ik me haasten want ze gaan hier sluiten en morgen gesloten en ik weer kilometers verderop. Tot wederbericht, Johan

19:33 Gepost door Johan Van Moorhem in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Laat je niet ontmoedigen door een aantal draadjes in een elleboog, er staan nog vemle mooie dingen te wachten in de mooie bergen, een beetje oplettenheid is wel aangeraden natuurlijk, kom je wel eens collega-stappers tegen? Laat het een troost zijn ook die 18kg zullen wel wennen...........

Stapt ze.

Raf en Griet

Gepost door: Griet en Raf | 16-06-07

hou je taai hé johan
wat is nu een schrammeke meer of minder ?
(maar laat het bij deze ene keer hé)
groetjes !
luc

Gepost door: luc | 17-06-07

Never follow the path, but set your own trail !! Maar dan ook weer niet altijd hé daddy, want je ziet wat ervan komt. Boem pattat! Al bij al kom je er goed vanaf en kan je verdergaan met het verwezenlijken van je droom. Jammer dat ik er zelf niet kan bij zijn, want uit het verleden blijkt dat je bij gevaar toch nog op een ander kan rekenen. En niet zomaar aan de gieren overgelaten bent, hihihi. Alleen is maar alleen, maar eerlijk gezegd zou ik het zelf ook doen. K'zal dit dan toch van jou meehebben, die gedrevenheid, doelen bereiken in je leven, genieten van die eeuwige stilte, rust en dat steeds onbeschrijflijke uitzicht na elke klim. Toch knaagt het aan mijn hart dat ik niet bij je kan zijn, maar ooit zal ik voor jou ook deze tocht es doen -> wees daar maar zeker van !
Daddy, ik wens je nog heel veel geluk, succes, genot en weet dat ik toch altijd een beetje bij je ben.
"There's always a special place saved for a special person!"
Vele groetjes vanuit het platteland, Ewan.

Gepost door: Je zoontje | 18-06-07

ai ai ai ai ai ai mo Johan toch (muziek lied puertorico) Si, 'k en 't nog nie helemolle gezeid of 't is ol van da, je ziet ol van de berg gevollen en jed ol no de klinieke moeten goan. "ai ai ai ai ai ai, mo Johan toch" (refrein). Gaot doar mee no den orlooge, je moet vorzichtig zien éé, en lik of da ze zeggen, "haast en spoed is zelden goed". Nu het doet wel deugd om te horen dat je geniet van het landschap rondom jouw en van de stilte van de bergen, hopelik ku je toch af en toe un klaptje doen mè den één of de anderen oenderweg of in die berghutten 's avonds. Anders go je nie mè kunnen klappen tegen da je were ziet en da zou toch wel erg zien éé. Binst da je gie doar loopt af te zien is 't ier wreed schoan were vandage en ken u 'k ik ol heel den achternoene up mien gemak in ' t bos goan wandelen en tegen een boom gezeten om un bitje uut te rusten.Zaaalig.....en straks goan ik nog un lekker vistje eten ook, kwestie van joen te doen watertanden. allé, tegen da je nog un ki ergens ier of doar un computer tegenkomt éé en 'k goan eindigen mè 't liedje "allé Johan, allé Johan allé... DOEI Hilde

Gepost door: hilde | 19-06-07

Beste vriend, gelukkig is het in het begin en gelukkig ben je taai genoeg om er overheen te komen. Ik kan me voorstellen, dat op je leeftijd, je mag vragen of het verstanding is om dit alleen te doen, maar ik ben zeker dat je het wel zal redden. Hello, Ewan, leuk om ook jou woordjes te lezen. Groeten aan allen die dit zullen lezen. Ik hoop dat je nu terug op je program ben en de landkaart aan het verwezelijken ben.

Gepost door: Peter Prehn | 21-06-07

De commentaren zijn gesloten.