09-08-07

Persverslag

Coast-to-coast walk afgerond na 900 km

 

Eind juli heb ik na 42 dagen en in totaal 310 uren stappen de 900 km trektocht (GR 10) door de Pyreneeën vanaf de Atlantische Oceaan in Hendaye tot aan de Middellandse Zee in Banyuls afgerond.

Gemiddeld werd een 20 à 25 km per dag gestapt, wat in berglandschap al gauw een dagtaak van 7 à 8 uur omspant, afhankelijk van de vaak steile beklimmingen en afdalingen.

Maar aangezien de bergen zich in Baskenland geleidelijk ontplooien tot de hoge bergpieken van de Haute Pyrenées, kon de aanpassing aan het vele klimmen en dalen geleidelijk opgebouwd worden. Meer nog, door het langdurig karakter van deze tocht ontwikkelde ik een stapritme dat stilaan een automatisme werd.

Enkel de zware rugzak bleef een constante onhebbelijkheid; maar het extra gewicht van tent, slaapmat en –zak (aangevuld met 3 liter water en proviand) was zijn gewicht meer dan goud waard in het ruige bosrijke derde deel van de Pyreneeën (Ariège) waar het noodzakelijk kamperen was wegens gebrek aan berghutten of dorpen onderweg.

Anderhalve maand doorbrengen in de natuur betekende ook het ganse gamma weertypes doormaken: zoals sneeuw boven de 2000 m.; of dagen van lopen in mist of regen waarbij het zicht beperkt is tot enkele meters voor je voeten; of liters zweten bij een beklimming in open landschap zonder schaduw met de hitte van de middagzon.

De ganse tocht was als soloproject bedoeld, maar in de praktijk heb ik door de talrijke ontmoetingen met andere trekkers  op de GR 10, vaak in prima gezelschap vertoefd.

In de berghutten was het vaak een bonte internationale bende die – gezien het gezamenlijk gedeeld doel van de GR 10 – snel een vorm van solidariteit en samenhorigheid teweegbracht, die als model zou kunnen dienen voor een verdraagzamere samenleving.

 

In kort, deze tocht heeft me zweet (letterlijk liters: ik was na de tocht een 10 kilo afgevallen), bloed (letterlijk na een zware uitschuiver op de rotsen met genaaide elleboog als gevolg) en tranen gekost(figuurlijk om de ontelbare en onverwoordbare momenten van gelukzaligheid bij de pracht van de natuur).

Maar het was de uitdaging méér dan de moeite waard. Het is alsof in de bergen elke inspanning beloond wordt met een uitzicht of een panorama om U tegen te zeggen, of net sprakeloos en stil van bewondering door te worden.

Het is vooral die rust en stilte die ik als souvenir meebracht, naast de talrijke beelden van een prachtige natuur.

Het is bovenal een trektocht in de eigen geest geworden. Door alleen te stappen had ik ruimschoots de tijd om te grasduinen in mijn geest. Jezelf de tijd en ruimte geven om de wind door je geest te laten waaien, verroeste gedachten los te wrikken en te vervangen door frisse ideeën. Leren relativeren, met een ander geestesoog het leven beschouwen en jezelf en het leven herontdekken.

 

Via een sponsoractie draag ik deze Coast-to-coast walk op aan het onderwijsproject van The Swallow in Gambia. Ik heb vaak tijdens mijn tocht hieraan moeten denken, bijvoorbeeld wanneer ik weer eens hopeloos verloren liep…toch beseffend dat er een oplossing is, nabij. Maar de kinderen van Gambia hebben geen perspectief, door honger en armoe weten ze niet wat morgen brengt, wat geluk betekent.

Ik hoop hun via de sponsoractie en de simpatieke steun van velen die me tijdens de tocht bijstonden, een stukje geluk te kunnen bezorgen.

Op het einde van de maand zal de cheque met de opbrengsten van de sponsoractie overhandigd worden in aanwezigheid van pers en genodigden aan een vertegenwoordigster van  The Swallow, maar giften zijn tot dan nog steeds meer dan welkom via overschrijving op nr 860-1003949-78 van Coast to coastwalk, Langestraat 84 te 8000 Brugge.

Foto’s en verslag van deze tocht op http://coast-to-coastwalk.skynetblogs.be

Info ivm The Swallow: www.theswallow.org

Extra vragen en info: Johan Van Moorhem, 050 34 18 29 of 0485 433 808

                               

22:40 Gepost door Johan Van Moorhem in Alpinisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.