11-01-11

HIKERS BLOCK

Geen writers block maar een hikers block... De laatste tocht dateert al weer van 2009.

Alsof intussen de bergen verder weg waren dan ooit. Half waar, omdat de hike-microbe als een virus bleef ronddwalen in mijn geest, nooit veraf dus.

Er volgde zelfs een vervolmakings cursus voor Oriëntatie, kaartlezen en kompas met een zwaar praktijkweekend in de Hoge Venen, putje winter met kniehoge sneeuw, waarbij diverse oriëntatielopen met kompas ons vervolmaakten in de kunst van het (niet) verloren lopen en ons achterlieten met dagenlange spierpijn en kou tot in het bot.

Er werden plannen gesmeed voor een nieuwe uitdaging: de al eerder uitgestelde "Adelaarstocht" door de oostenrijkse alpen. Het tijdstip was ook gepland: een 20-tal dagen in juli.

Maar het was mijn lichaam dat zijn limieten oplegde. De voorjaarstrainingen brachten aan het licht dat mijn linkerknie bij het lopen steeds vaker scherpe pijnscheuten opleverden. Consultatie bij de specialist bevestigde wat ik eigenlijk al vermoed had: kraakbeen versleten. Alternatief: geen, operatie en een halve knieprothese enige uitweg.

Nog geen week later lag ik al onder het mes, stoemelings verwachtend dat ik in de zomer nog kon gaan stappen...

Nu, 8 maanden later, ben ik weer op het punt aangeland dat ik plannen kan beginnen maken. De eerste zondagse wandeltochten geven me weer vertrouwen in mijn spieren en gewrichten, al zal het nooit meer -au fond- zijn zoals voorheen. Iets in mijn kopke legt de grenzen vast, waarnaar het lichaam moet luisteren.

De bergen duiken weer aan mijn einder op, in juni staat een weekje huttentocht op het programma met Ewan, die het nog altijd jammer vindt dat we de vorige tocht wegens sneeuwgevaar moesten afblazen.

Intussen maak ik me op om de winterse kou te gaan vervangen door 25° zonnewarmte in Cuba.

16:16 Gepost door Johan Van Moorhem in Actualiteit, Alpinisme | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.