03-07-07

HALFWEG !

Na 3 weken laat ik de Haute Pyreneés achter mij in het leuke stadje Bagnères de Luchon dat zelfs over een heuse Champs Elysées beschikt met alles erop en eraan. Hier laad ik mijn accu's weer op om het derde en tevens het ruigste deel van de Pyreneeën aan te vatten. Vanaf hier zal ook die 3,5 kg aan tent, slaapmat en slaapzak hopelijk zijn nut kunnen bewijzen, want de trajecten zijn vaak erg lang en zonder gîte of refuge om te overnachten. Dat betekent soms ook proviand meesleuren voor 2 dagen. Dat is echter de minste zorg: de voorbije weken hebben me geleerd te genieten van de kleine dingen, zoals een overheerlijke schapenkaas met pain de campagne als picknick op een hoge col met besneeuwde pieken en golvendgroene bergen rondom zo ver je kijken kan. Al zijn er ook dagen zoals gisteren dat het vanaf 's ochtends tot 's avonds miezerig mistig bleef, waarbij je tijdens het urenlang klimmen naar de volgende col je begint af te vragen waar dit niemandsland eindigt. Gelukkig had ik mijn plastiek fietsbroek aan, in tegenstelling tot Jean de fransman die vraagt om mee te lopen tot aan het immens prachtige lac d'Oo (de terechte OO van verwondering) en bij de eerste cabane zijn kousen mag uitwringen en van broek mag wisselen. Hij viert zijn 50°verjaardag met de GR 10 maar ik betrap hem erop af en toe een taxi, een bus te nemen of langs de weg te gaan liften in de hoop er sneller te geraken. Je ontmoet de raarste vogels onderweg: neem nu het bejaard schots koppel dat een week meeliep op....tennissloffen ! En steevast eigen potje kookte of in de douches ontbijt ging nemen...

Aangezien je vanaf hier iets langer op plaatselijk verslag zult moeten wachten, wegens gebrek aan internet in de woeste bossen van de Artège en de Canigou, geef ik nog enkele uittreksels mee uit mijn dagjournaal.

DAG 17: "'s namiddags laat ik me volledig onderuit gaan in de solferbaden van het kuuroord waaraan Cauterets zijn faam dankt. Een 3/4 uur aquagym en 1/4 hydromassage maken me in één handomdraai weer de ouwe - klaar om er tegenaan te gaan - net hetgene ik op deze rustdag nodig had.

DAG 18: "Ik heb me gedurende gans deze GR afgevraagd waarom men ons al die moeite aandoet van berg op, berg af - waar de kortste weg toch gewoon langs de baan is. Sedert vandaag weet ik het: lopen langs asfalt is slopend en 0% interessant. Het is gewoon de kortste weg, gemaakt voor auto's, niet voor stappers. Geef me maar terug de kronkelige paden, turend naar rood/witte markeringen, uitkijkend waar ik mijn voeten plaats en om elke hoek een nieuwe verrassing, een nieuwe invalshoek, een nieuw perspectief. Leve de GR 10 en zijn kronkeligheid".

DAG 19: "De dubbele route van gisteren (uitgerust weet je wel) is verteerd met een heerlijke 10 uren nachtrust, dus laat die hoge col van 2509 m maar komen. In mijn enthousiasme loop ik echter te ver het dal in en meen te laat dat de col die voor me ligt niet de juiste is. Maar nu ik bijna boven ben, duw ik nog even door in de hoop van daarboven meer zicht op de situatie te hebben en te hopen dat er een verbindingspad is meer zuidelijk.

Het verloren lopen is niet het ergste op zich: het is meer de knagende onzekerheid omtrent genomen beslissingen, de angst in tijdnood te geraken, de eenzaamheid van besluiteloosheid. Door het wegvallen van simpele zekerheden zoals de rood/witte markeringen van de GR 10, belandt je in een doolhof waar geen houvast is buiten de eigen zoektocht naar de logica der dingen. Het denken dat overwicht neemt in het zoeken naar oplossingen, infeite naar die éne mogelijkheid: hoe kom ik hier in godsnaam zo snel mogelijk uit !!

En wanneer dan later blijkt dat de gekozen oplossing de juiste was, is de euforie nabij, weergalmt een vreugdekreet in de canyon.

DAG 20:"Het is me vandaag weer eens te meer opgevallen hoeveel vee er overal rondzwerft langs de paden, alsof de Pyreneeën één groot weiland is voor paarden, koeien, schapen en geiten. Soms is het opletten waar je voeten te zetten, niet uit voorzorg qua verstuikingen, maar door de hoeveelheid shit die dergelijke troep nalaat. En zelfs als je een col boven 2000 m bereikt en denkt een idyllische picknickplaats te zullen vinden, blijkt de reuk niet te harden of moet je zien waar je een propere broek kunt houden bij het gaan zitten. Ik heb niets tegen dieren (heerlijke kazen hier, hmmmm) maar een nefast gevolg van hun nabijheid zijn de minder aangename vliegen, dazen en muggen. Je mag nergens blijven staan of ze zwermen met hopen rond je, zoekend naar je zweet en je bloed en ergerlijke jeuk als dank nalatend. Puur natuur, jawadde !

 

 

 

18:57 Gepost door Johan Van Moorhem in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

15-06-07

Telefoontje uit de bergen

Waarschijnlijk vind ik pas het komende weekend aansluiting op het Internet en kan ik jullie dan pas persoonlijk te woord staan. Ondertussen wordt er af en toe (na een telefoontje vanuit de bergen) wel een berichtje gepost in mijn naam om zo jullie berichtenhonger wat te stillen.
decoration
De eerste dagen verliepen volledig volgens schema. Meer problemen dan wat last van pijnlijke schouders heb ik niet. Maar volgens mijn gevoel is die rugzak toch een beetje te zwaar gepakt. Je kan het een beetje vergelijken met een zak cement waar je de godganse dag mee rondzeult, welliswaar in een betere verpakking. Misschien betert het nog wel: "De eerste loodjes wegen het zwaarst" zeggen ze en hopelijk geldt dit ook voor die 18kg wegende zak op mijn rug, anders wordt het nog een helse tocht.Groetjes Johan.

12:24 Gepost door Johan Van Moorhem in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

10-06-07

1/2 dag

Met een pracht van een dag vol verrassingen waarbij familie, buren en vrienden uit het niets opduiken om me afscheid te wuiven; vrouwlief had het achter mijn rug gefikst: onverwacht en hartverwarmend. Voor de kleinkinderen heb ik een kalender gemaakt, waarop ze per dag een vlindersticker kunnen plakken om het aftellen te vergemakkelijken, maar bij het afscheid vloeien toch de traantjes. Het is ook zo onvertaalbaar naar kinderoortjes toe: 6 weken, hoe lang is dat nu? Zelf blijf ik het antwoord erop ook schuldig, ik weet dat het lang is en toch ook weer niet; maar tenslotte: wat is 6 weken in iemands leven? Bedankt iedereen die mij nabij staan, bedankt iedereen die mee het project van the Swallow hierdoor steunt, bedankt iedereen die in gedachten deze tocht mee zal maken al is het onzichtbaar via het lezen van dit dagboek: wellicht ga je de volgende dagen soms moeten wachten op nieuws omdat ik geen computer in de buurt vind, maar laat van je horen als je er de behoefte toe voelt: het zal me deugd doen een stem (al is ze virtueel) te horen op momenten dat ik behoefte voel aan gezelschap zoals ik vandaag ten volle mocht proeven.

Al ga ik morgen alleen op pad, ik draag de warmte van jullie met me mee.

Bij wijze van introductie: dit is de overzichtskaart van het 1° deel van mijn trip voor de volgende 2 weken

De Pyreneeën occidentales

Pyr occidental

 

Shaw, auf wiedersehen, au revoir, tot binnenkort

22:12 Gepost door Johan Van Moorhem in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

09-06-07

2 dagen...inpakken

De laatste werkdag en morgen inpakdag. Gisteravond generale repetitie gehouden voor het inpakken van de rugzak en meteen gemerkt dat de tent, slaapzak en slaapmat toch heel wat ruimte inpalmt. Die zware volumineuse regenjack zal ik bijgevolg moeten vervangen door een licht regenvestje en in noodgeval een regencape die alles nog eens extra overdekt. Ook in de afdeling droge voeding wordt stevig gerantsoeneerd met de overtuiging onderweg genoeg te kunnen bevoorraden. Op het einde van de inpaksessie staat er nog 17 kg op de weegschaal te blinken...hmmmm, waar moet ik nu nog gaan snoeien om onder de beoogde 15 kg te geraken? Toch maar die dikke pull thuislaten, een stel kousen, het flesje shampoo, een pakje tarwebiscuits, ...?

Elk grammetje begint te tellen; ik herinner uit een interview van Dixie Dansecour ivm hun voorbereiding voor de noordpoolovertocht dat zij zelfs de labels uit hun kleding gingen knippen om op het gewicht te besparen. Zo ver zal ik niet gaan, maar ik weet uit ervaring dat elke gram als lood weegt als het effe moeilijk gaat in de bergen.

Het in- en uitpakken van een rugzak zal de volgende weken tot één van mijn dagelijks vaste rituelen gaan behoren, waarbij telkens weloverwogen zal worden van 'wat-waar' hoort, verdeling van gewicht, bereikbaarheid, enz..

Niet onbelangrijk te weten waar alles zit als je het nodig hebt. En na verloop van tijd wordt het een bijna blindelingse routineklus.

Gisteren de eerste telefonische reservaties gedaan voor de overnachtingsplaatsen van het begin van de tocht; ook dat zal een bijna dagelijkse bezigheid worden, kwestie van op voorhand zekerheid te hebben over stopplaatsen voor de nacht. Al maak ik er me niet te veel zorgen om, nu ik die 3,5 kg tent, slaapmat en slaapzak toch heb ingepakt...

 

12:22 Gepost door Johan Van Moorhem in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

08-06-07

3 dagen

Nieuwsblad75dpi

BHB75dpi

14:12 Gepost door Johan Van Moorhem in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

06-06-07

5 dagen...GEZOCHT GEHEUGENKAART FINEPIX

Het weerbericht voor de Pyreneeën blijft aan de regenachtige kant, ze hebben daar de laatste tijd niet veel zon gezien, lijkt me. Toch maar beslist om die zware goretex regenjack mee te nemen.

Naar het einde toe kan het natuurlijk niet anders of er duiken onverwachte problemen op: voor mijn 4 jaar oud Fuji Finepix digitaal fototoestel zijn er dat type geheugenkaarten niet meer in de handel. Nog maar eens een toonbeeld van onze wegwerpcultuur: digitaal ben je na 4 jaar dus afgeschreven. Ik kan me natuurlijk een externe harddisk aanschaffen waarop ik mijn geheugenkaart voor 100 foto's kan opslaan, maar dat beestje kost me evenveel als een gemiddeld nieuw digitaal toestel. Op nog eens een extra 150 euro uitgave zat ik nu niet bepaald te wachten.

Heeft iemand van u lezers of in uw kenissenkring soms nog zo'n type kaart liggen

geheugenkaart
Het dingetje meet 3,7 x 4,4 cm en heeft 128 MB opslagcapaciteit.
 
En dan nu het goede nieuws. U heeft al tesamen 500 euro in het sponsorbakje gestort voor The Swallow in Gambia. Voor eenieder die al bijgedragen heeft, beloof ik een mooie ansicht vanuit de bergen. Voor eenieder die nog niet bijgedragen heeft: bedenk dat zelfs 1 euro  in een arm land als Gambia 10 x meer waarde heeft en 1000% goed besteed.
 
Heeft iemand nog een tip voor een goed leesboek onderweg, want dat zoek ik ook nog. Al heb ik zelf een ganse tweedehandsboekenwinkel vol, het is altijd leuk te horen wat de ervaring van iemand anders was.

 

10:41 Gepost door Johan Van Moorhem in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (0) | Tags: fuji, geheugenkaart |  Facebook |

04-06-07

7 dagen...

Op dit moment binnen 7 dagen sta ik waarschijnlijk met mijn voeten in de Atlantische Oceaan ter hoogte van de frans-spaanse grens in Hendaye-Plage. Wanneer ik me omdraai, ontwaar ik de silhouetten van de bergtoppen van de baskische Pyreneeën. Hopelijk liggen ze blakend in de zon en niet verscholen achter grijze onweerswolken. Morgenvroeg zoek ik vanaf het strand mijn pad naar die bergen, voor 6 weken lang om aan de andere kant af te dalen naar het koele water van de Middellandse Zee.

Dit en andere bespiegelingen komen in me op nu de tijd aftelt naar de start van een groot project waar ik wel het begin en het einde van kan inschatten, maar niet het ganse verloop. Zal het dagelijkse ritme van 6 tot 9 uur stappen, bergop en bergaf niet te zwaar zijn, zal mijn uitrusting het uithouden, zal ik het volhouden, heb ik alles wel genoeg voorbereid, gecheckt, dubbel gecheckt...

De spanning stijgt, maar ook het besef dat wilskracht bergen kan verzetten.

rugzaktentA
De rugzak staat inmiddels klaar, met alle spulletjes op tafel uitgespreid (alleen het drumstel en de versterker laat ik thuis)de laatste aanduidingen op mijn materiaallijst worden geschrapt, en de tent heb ik vandaag getest (het woord 'konijnenpijp' kwam in me op toen ik erin moest kruipen)...
Een journalist maakt een afspraak voor een interviewtje morgen en vandaag staat er een positieve bijdrage op de webblog van Reginald Braet die alle nieuws uit Beernem op de voet volgt: http://beernem.skynetblogs.be

Alle beetjes helpen, en ondertussen geniet ik van het thuiszijn, ga nog 2 uurtjes fietsen om de conditie erin te houden, en tel de dagen af, nog 7...

18:21 Gepost door Johan Van Moorhem in Vrije tijd | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |